جدید ترین نوع فضولی های سارینا ( هفته اول 16 ماهگی...)

دخترم سارینا جون، با این کارهات واقعا که دست پسرها رو از پشت بسته ای :

تقریبا دو روز قبل از ماه رمضان عمو مهدی و زنعمو ایمانه و فائزه  به سمنان اومدن  که ما پنج شنبه شب ( 29 تیر ماه) تصمیم گرفتیم برای شام خوردن با هم بریم پارک...

عکس بالا مربوط می شه به دو ساعت قبل از رفتنمون ، من و بابایی در حال صحبت کردن بودیم که متوجه شدیم، خانوم خانوما داره ما رو با صدای اتتتت اتتت صدا می زنه ، وقتی سر برگردوندیم و شاهکار جدیدت رو دیدیم داشتیم شاخ در میاوردیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خیلی کار خطرناکی بود، خیلی ماهرانه کشو رو خالی کرده بودی و رفته بودی داخلش نشسته بودی و داشتی کشوهای کناری رو هم با تسلط کامل به هم می ریختی:

اون شب همگی با هم برای شام خوردن به پارک رفتیم که خوش گذشت :

یکی دیگه از کارهای خطرناکی که جدیدا یادگرفته ای ، این هست که خودت به تنهایی از تختت بالا می ری، به این طریق که میله های تخت رو می گیری و بالا می ری و کنار تختت می ایستی و یک دفعه از این طرف میله ها شیرجه میری توی تختت.....

ما قبل از رفتن به مکه چیدمان وسایل خونه رو  عوض کردیم اون هم به خاطر سارینا خانوم.... به این ترتیب که مبل ها و میز ناهار خوری و بوفه ها و آیینه شمعدان رو در یک سمت هال چیدیم که سمت دیگر خالی بمونه و خانوم بتونه به راحتی و بدون فضولی در سمت دیگه هال رژه بره... ولی از قدیم راست گفته اند که زهی خیلی باطل....

کاملا شما در مکان هایی عبور و مرور داری که امکان فضولی داخلش باشه:

به راحتی می ری زیر میز ناهار خوری و از پشت به سمت بوفه ها راه جدید پیدا کرده ای....

و بعضی مواقع هم از راه های نا شناخته شده به آیینه شمعدان می رسی!!!!!! 

و جدیدا هم به دکمه جلوی تلویزیون پی برده ای و دائما اون رو فشار می دهی و تلویزیون رو روشن و خاموش می کنی....

یک بار هم که در حال تلویزیون دیدن بودم، متوجه شدم که صدایی ازت نمیاد و وقتی از دور نگاهت کردم متوجه شدم که پشتی جلوی در ورودی ( مانع شما که به سمت پله ها نری) نیست و در یک لحظه نفهمیدم که چه جوری با چه دلهره ای به سمت پله ها اومدم و دیدم که خانوم در حال پایین رفتن از پله هاست !!!! خیلی ترسیده بودم و می دونستم که اگه بخوام با سرعت بدوم تا بگیرمت، تو هم برای اینکه از دستم فرار کنی خدای نکرده امکان داشت از پله ها بیافتی، به همین خاطر آروم آروم و یک کمی با حرف زدن که حواست رو پرت کنم تونستم بهت نزدیک شم و فقط با کمک و یاری خدا تونستم دستت رو از پشت بگیرم ......... خلاصه اینکه خیلی ترسیدم و با این فضولی هات فقط و فقط خداست که محافظت ازت می کنه....

خدا رو شکر که این بار هم به خیر گذشت.........